ID: 55260
Advertentie ID: #12764 is toegevoegd aan uw verlanglijst.
Advertentie ID: #14455 is toegevoegd aan uw verlanglijst.
Omschrijving
Glanzende grijs/blauwe bestrating. Totaal 850 hele en daarbij nog 150 halve stenen ( varierend van 0,1 tot 0,9 steen).
Gemiddeld heb je 40 stenen nodig in een vierkante meter, dus ongeveer 23 totaal. 1 steen weegt ongeveer 6.5 kg.
In 1 koop voor de prijs van 850 euro. Of in overleg 37.50 per vierkante meter.
Een stukje historie over deze stenen.
\'scoria\' komt van het Griekse woord dat \'uitwerpselen of mest\' betekent. De Romeinen pasten het toe op de hete donkere lava die verspild werd van de top van een vulkaan.
Ongeveer 140 jaar geleden pasten industriëlen op Teesside het toe op het hete afval dat zich op de bodem van een hoogoven bevond.
Ze zouden het slak hebben genoemd als ze gewoon waren; scoria deed het verfijnder en wetenschappelijker klinken.
De productie begon in 1877 bij de Tees Iron Works.
Het was een ingewikkeld proces.
De gesmolten slak werd van de bodem van de hoogovens afgetapt en in draaistellen via een spoorbaan naar een draaitafel getransporteerd.
De slakken werden uit de draaistellen gestort in steenvormige vormen. Terwijl de tafel draaide, koelden de slakken af. Na twee minuten was de slak nog steeds roodgloeiend, maar hij was uitgehard. Op het cruciale moment kantelde de draaibeweging van de tafel de steen uit de mal en op een transportband die hem in een oven bracht, verwarmd door de oven.
In deze \'gloeioven\' werden de stenen drie dagen gekookt \'waarna ze perfect, koel, stevig en hard zijn en klaar voor gebruik\', aldus de krant Colliery Guardian van 1873.
Scoria-stenen zijn erg moeilijk te breken en volledig waterdicht.
Gemiddeld heb je 40 stenen nodig in een vierkante meter, dus ongeveer 23 totaal. 1 steen weegt ongeveer 6.5 kg.
In 1 koop voor de prijs van 850 euro. Of in overleg 37.50 per vierkante meter.
Een stukje historie over deze stenen.
\'scoria\' komt van het Griekse woord dat \'uitwerpselen of mest\' betekent. De Romeinen pasten het toe op de hete donkere lava die verspild werd van de top van een vulkaan.
Ongeveer 140 jaar geleden pasten industriëlen op Teesside het toe op het hete afval dat zich op de bodem van een hoogoven bevond.
Ze zouden het slak hebben genoemd als ze gewoon waren; scoria deed het verfijnder en wetenschappelijker klinken.
De productie begon in 1877 bij de Tees Iron Works.
Het was een ingewikkeld proces.
De gesmolten slak werd van de bodem van de hoogovens afgetapt en in draaistellen via een spoorbaan naar een draaitafel getransporteerd.
De slakken werden uit de draaistellen gestort in steenvormige vormen. Terwijl de tafel draaide, koelden de slakken af. Na twee minuten was de slak nog steeds roodgloeiend, maar hij was uitgehard. Op het cruciale moment kantelde de draaibeweging van de tafel de steen uit de mal en op een transportband die hem in een oven bracht, verwarmd door de oven.
In deze \'gloeioven\' werden de stenen drie dagen gekookt \'waarna ze perfect, koel, stevig en hard zijn en klaar voor gebruik\', aldus de krant Colliery Guardian van 1873.
Scoria-stenen zijn erg moeilijk te breken en volledig waterdicht.